کد خبر : 116569
تاریخ انتشار : چهارشنبه 19 آگوست 2020 - 13:24
-

محسن قریب

امروز

امروز
.

گیلان تایمز:

امروز
همان راه همیشگی را رفتم، با همان سرعت همیشگی و با همان ترانه های همیشگی
باد مثل همیشه لا به لای موهایم بود.
و باز خورشید از همان زاویه همیشگی روی صورتم می رقصید.
نگاهم مثل همیشه بود. روبرویم را می دیدم و مثل همیشه ذهنم روی ستیغ کوه چون باد می دوید.
من گاهی سوار اسب و گاهی سوار این، گاهی صدای دوتار و گاهی سرود این.
من بین این دو جابجا می شدم مثل همیشه.
و مثل همیشه بین افق کمان کشیده روی جاده و افق لمیده در مزارع گندم در کش و قوس بودم.
امروز هم مثل همیشه همان راه همیشه را رفتم. امروز هم مثل همیشه همان راه همیشه را برگشتم.
امروز همان آهنگ های همیشه را شنیدم و با همان سرعت همیشه رفتم و برگشتم.
امروز همه چیز مثل همیشه بود جز یک چیز.
امروز لبخند تو روی صورت من نبود.
امروز بیرون من همه چیز مثل همیشه بود تا بدرون من می ریخت.
تو وقتی درون مرا ترک می کنی، وقتی دچار فاصله ناخودآگاهی،
کسی نیست این همه تصویر را برای من بپرورد، معنا کند، رنگ بزند، لبخند بپاشد و شورش کند توی دلم.
امروز تو نبودی،
جاده مثل همیشه بود. مزارع گندم هم. فقط من مثل همیشه نبودم.
من وقتی خالی از توام،
جهان به شکل غریبی سیاه و سفید می شود،سیاه و سفید…

گیلان تایمز: انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.