اختصاصی/ مفهوم امر سیاسی


اختصاصی/ مفهوم امر سیاسی
تاریخ درج خبر : ۰۲ خرداد ۱۳۹۷  

البته مشکل ما جوانترها در همینجا خلاصه نمی شود. ما علی رغم تمام تلاش هایی که داریم ولی از این نکته اساسی غفلت می ورزیم که تنها راه موفقیت ما در آینده در تحزب خلاصه نمی شود.یعنی اینطور نیست که ما باید بصورت دوفوریتی به این سمت حرکت کنیم که گروهها ، تشکل ها و احزاب سیاسی ایجاد کنیم که دارای مانیفست های نو و‌در پی تغییر باشند.این چیزی است که در کشور ما و بخصوص در استان گیلان نیازمند توجه است.احزاب گیلانی در حال حاضر ودر اکثر مواقع فقط تابلوی حزب را یدک می کشند و بجز یکی دو حزب مابقی ول معطل بوده و تعداد اعضای فعال آنها به تعداد انگشتان دست هم نمی رسد.بگذریم که این گروهها دچار بحران هویتی، تشکیلاتی و اقتصادی هم هستند و همین می شود که بعضی سیاستمداران و‌نمایندگان ما بندباز شده و یک شبه از یک جناح سیاسی به جناح سیاسی دیگر کوچ می کنند.

این در حالی است که باید بین ” سیاست ” و ” امر سیاسی ” تفاوت قائل شد.موردی که ما در زبان فارسی نداریم.بطور مثال فرانسوی زبان ها می توانند بین لو پولیتیک و لا‌پولیتیک و انگلیسی زبان ها هم بین پولیتیکس و‌ دی پولیتیکو این تفاوت را قائل شوند.در حقیقت دی پولیتیکو بمعنای ” امر سیاسی ” است که من می خواهم درباره آن صحبت کنم .من در تعریف امر سیاسی بیشتر از آنکه طرفدار نظرات شانتال مورفه باشم طرفدار هاناآرنت بوده و به تبع او امر سیاسی را بمثابه آزادی و تامل عمومی می دانم.یعنی امر سیاسی را بمثابه کنش در فضای عمومی تعریف می کنم.با این تعریف آرنت ، امر سیاسی فضایی است که ما می توانیم آزادیمان را در آن بدست بیاوریم و خلاقیت و آفرینندگی سیاسی داشته و پرسش گری سیاسی و نافرمانی بمعنای مورد سوال قرار دادن یکسری از ارزش های سیاسی داشته باشیم.( من در اینجا به دیدگاه  ژان پل سارتر در مورد روشنفکری نزدیک می شوم) . ولی در مقابل آن ما مفهومی داریم بنام سیاست بازی یا سیاست ورزی که تحت عنوان پولیتیکس قرار دارد و‌ مترادف است با سیاست حزبی و نهادها.یعنی فضایی که در آن نمایندگان حد واسط بین راس قدرت و توده ها قرار گرفته و این افراد نقش مهم تری از کنش گری سیاسی ایفا می کنند و به اعمال قدرت کمک می نمایند.در این فضا ما دولت ، مجلس و احزاب را داریم که هر چه روزافزون تر جامعه مدنی را ضعیف تر می نمایند.در حالیکه در امر سیاسی با اهمیت ویژه به تکثر گرایی دولت خودش به نهادی مبدل می شود در کنار نهادهای دیگر ولی در سیاست ورزی احزاب با تبانی که با دولت می کنند قدرت کامل را بدست گرفته و همواره ما را با دو انتخاب بد و بدتر مواجه می کنند.و این همان سیاستی است که مدتها در کشور ما توسط گروههای اصلاح طلب تبلیغ شده و تنها راه تغییر را انتخاب از بین نمایندگان ( آنهم با شرحی که گفتم) و از داخل صندوق های رای تعریف می کنند.و تاسف بارتر آنکه همه ما از قبل می دانیم در حیطه ای چنین بی محابا و بدون اندیشه وارد می شویم که از کنترل ما خارج است.و‌ما را همواره با این پرسش اساسی مواجه می کند که اصلا چرا نمایندگانی چنین بیسواد و فاقد توانایی لازم توانسته اند وارد نهادهای قدرت شده و از جانب ما حرف بزنند.و پاسخ این پرسش آنست که در فقدان فضای پرسش گری و نافرمانی مدنی ، توده ها چه به سبب سیاست توتالیتری حاکمیت ها و چه به سبب رواج پوپولیسم به سمتی سوق داده می شوند که عملا خود بصورت کالایی در بین سیاستمداران خرید و فروش شده و تمامی اختیار و‌حقوق خود را به دست لیدرشیپ های حزبی می سپارند.حالا این لیدر شیپ از هر دارودسته ای که می خواهد باشد.

و اسفناک آنست که ما اکتیویسم های بقول خودمان با اخلاق و صاحب ایده به این استثمار توده ها کمک می کنیم.اشتباه دردناک ما این است که فکر می کنیم اعتراض یا پرسش گری سیاسی یک پوزیشن سیاسی و‌اجتماعی است در حالیکه من‌به تبع کانت و کامو معتقدم که این پرسش گری یک وضعیت متافیزیکی و یک وظیفه اخلاقی است که برعهده ماست.و از همین رهگذر تاکید می کنم که ما بین برده بودن و سرور بودن ناگزیر هستیم یکی را انتخاب کنیم و هیچ انتخاب دیگری در این میان نیست.

در مدتی که در مرکزهای روانپزشکی مشغول بکار بوده ام همواره این پرسش اساسی ذهن مرا مشغول کرده که چرا و چگونه است که در یک واحد یا بخشی که حدود ۴۰ بیمار توسط سه پرستار و یک‌خدمات و یک نگهبان نگهداری می شوند این بیماران سر به شورش نگذاشته و فرار دسته جمعی نمی کنند در حالیکه بارها شاهد محدودیت فیزیکی یکدیگر بوده و یا همواره در سودای آزادی هستند.این پرسشی است که در ابعاد وسیعتر ودر یک جامعه ما بعنوان کنشگران با اخلاق باید از خودمان بپرسیم که چگونه است که چرخه مدیران در کشور ما با تغییرات اساسی مواجه نشده و ما خود همواره توده ها را بسمت انتخاب بین بد و‌بدتر سوق می دهیم.وفی المثل در یک شهرستان بیش از هشت سال است که یک نفر نماینده است بدون آنکه در آن شهرستان پیشرفتی ایجاد کند.

علی دادخواه( دبیر سرویس اجتماعی_سیاسی)

پربازدید ترین ها

آخرین اخبار