کد خبر : 110883
تاریخ انتشار : شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۱:۴۲
-

احسان آزاد

کاری برای آینده!

کاری برای آینده!
.

گیلان تایمز:

هر چند انتخابات مجلس یازدهم و نتایج آن در هیاهوی کرونا آنطور که باید دیده نشد. اما در چند هفته ی اخیر به موضوع گفتگو ی انتقادی در میان اصلاح طلبان تبدیل گردیده است. فارغ از بحث ها و جدلها در این خصوص، این مسئله که در میان فعالین اصلاح طلب و احزاب این جبهه به نظر می رسد بالاخره گفتمانی جدید پیرامون رئوسی مشخص در حال شکل گیری ست، امری مثبت است. البته زایش ایده ها و روش های جدید هر چه بیشتر به بسط گفتگو و تبادل نظر و مهمتر از آن افزودن بر دایره ی مشارکت کنندگان در این گفتگوی درون جبهه ای ، نیاز مند است. به نظر می رسد علاوه بر نقد عملکرد گذشته و بر شمردن موانع و دشواری ها ی پیش روی اصلاحات، لازم است به دو سوال کلیدی پاسخ داده شود. پرسش اول اینکه اصلاحات چیست؟ و دوم اینکه اصلاح طلبی آینده چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟
گفتگو و تبادل نظر های صورت گرفته ی اخیر، بیشتر صرف نقد عملکرد گذشته احزاب و (بیشتر) افراد، ساختار فعلی تصمیم گیری و سیاستگذاری و یا “تبار شناسی” برای اثبات هویت سیاسی شده است که البته در جای خود حاوی نکات مثبتی ست. اما به نظر نمی رسد ماندن در این سطح کمکی به ایجاد رویکرد و گفتمان جدید کند.
مدتی قبل در مطلبی با عنوان ” اصلاحات مرده است یا اصلاح طلبان؟” به تفکیک اصلاح طلبان از مفهوم اصلاحات اشاره کردم و گفتم که هر چند شاید طیف موسوم به اصلاح طلب جایگاه اجتماعی خود را بویژه از دی ماه ۹۶ به بعد از دست داده باشد، اما این مسئله را نباید بعنوان مرگ اصلاحات بعنوان روشی تدریجی، مسالمت جو و معطوف به جامعه برای ایجاد تحول، یکی دانست. بر این مبنا افراد و احزاب موسوم به اصلاح طلب فعلی نمایندگان و کنشگران این ایده بوده که برای تحقق آن در عرصه سیاست می کوشند. بر این مبنا پس اصلاحات چیست؟ چه هدفی دارد؟ حدود و مرزهایش تا کجاست و جامعه ی ایده آل پس از اصلاحات چه ویژگیهای دارد؟ چه ساختاری؟ و سوالاتی از این دست در هستی شناسی اصلاحات. این سوال از اینجا مهم و کلیدی ست که با کمال تعجب پس از گذشت بیش از بیست سال، هنوز چیزی با عنوان “منشور اصلاحات” به صورت مکتوب و مدون وجود ندارد و لذا برداشت هر طیف و فرد از اصلاحات گاهی آنقدر متفاوت می شود که شاید در قالب یک مفهوم مشترک قابل جمع نباشد.‌مثلا شاید از نظر گروهی اصلاحات بازگشت به سالهای اوایل دهه ی هفتاد باشد با اولویت نرخ رشد بالا، رونق و توسعه اقتصادی ، بازگشت به مسابقه رشد در منطقه، اولویت داشتن تولید ثروت به توزیع آن و ویژگیهای از این دست و یا در نظر برخی دیگر اصلاحات یعنی آزادی سیاسی، حق آزادی بیان و تشکیل احزاب، مطبوعات آزاد و دموکراسی. لذا معتقدان به اصلاحات باید مفهوم مشترکی از اصلاحات در ذهن داشته باشند لااقل مشترک در چارچوبها، اصول و الویت ها. بر این اساس ضرورت تدوین منشور اصلاحات مشخص می گردد. در این میان در دل پرسش اصلاحات چیست؟ پرسش دیگری نیز نهفته است که چرا اصلاحات؟ چرا این روش به شیوه های دیگر ایجاد تغییر ترجیح داده می شود. در این زمینه حامیان اصلاحات باید شفاف کنند که مزیت این شیوه را در چه می دانند؟ آیا آنطور که مثلا معتقدان به براندازی می گویند اصلاح طلبان بدنبال حفظ ساختار موجودند و به همین دلیل براندازی را نفی می کنند یا دلایل دیگری دارند؟ حامیان اصلاحات تا کنون در تبین اینکه واقعا چرا این شیوه را مرجح می دانند در گفتمان عمومی موفق نبوده اند. در اینجا سه مسئله ی حیاتی هزینه های تغییر، حفظ استقلال و تمامیت ارضی و ایجاد تغییر برگشت ناپذیر به نظر می رسد برخی از مزیت های اصلاحات باشد.
پرسش کلیدی دوم این است که بر مبنای این هستی شناسی اصلاح طلبی آینده چه ویژگیهایی باید داشته باشد؟ چه ساز و کارهایی را در رابطه با قدرت و جامعه و در چه سطح باید در نظر بگیرد؟ چه ابزارهایی خواهد داشت؟ و سوالاتی از این دست. نکته دارای اهمیت در این زمینه تحلیل درست و واقع یینانه از وضعیت موجود است چرا که بدون تحلیل درست از وضعیت کنونی ترسیم آینده قطعا به خطا خواهد رفت. برای یک نمونه مثلا انتقاداتی که اخیرا حزب “کارگزاران” از شورای عالی و سایر اصلاح طلبان بدلیل انفعال در انتخابات و عدم ارائه لیست دارد بر این فرض غلط استوار ست که در صورت فعالیت و ارائه لیست و دعوت به مشارکت از مردم، اصلاح طلبان می توانستند در انتخابات پیروز شوند! اصلاح طلبان باید بپذیرند که دوران شور های انتخاباتی ، رای های از “الف” تا “ی” و اصلاح طلبان سلیبریتی به هر دلیلی پایان رسیده و آینده را باید فرای اینها جستجو کنند.
علاوه بر پاسخ به‌ این سوالات کلیدی آنچه شاید ضروری تر باشد بسط گفتگو خارج از حیطه ی رسمی اصلاحات در بطن طیف های مختلف جامعه به منظور شکل گیری گفتمان جدید با مشارکت حداکثری توده ها ست. نقطه ی تمایزی که اصلاحات در مقایسه با سالهای اولیه به تدریج و بویژه هر دو سال اخیر از دست داده ست. به هر روی در گذشته بیش از این نمی توان ماند وباید کاری برای آینده کرد.

گیلان تایمز: انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.