کد خبر : 100691
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۸ - ۱۳:۴۳
-

اختصاصی/امین موسی پور،کارگردان تئاتر

هنر قشرتئاتر،هیچ وقت دیده نشده است

هنر قشرتئاتر،هیچ وقت دیده نشده است
.

گیلان تایمز(زمان گیلان):


انسان ها برای به اشتراک گذاشتن افکار،عقاید و خواسته هایشان از روش های مختلفی استفاده کرده و می کنند.
بیان احساسات،عواطف و افکار در قالب هنر، یکی از راه هایی است که معمولا هنرمندان در قالب نوشته، تئاتر، نمایشنامه و … از آن استفاده می کنند.
این روزها “هنر تئاتر” و “زبان بیان تئاتر”، یکی از هنرهایی است که مخاطبین بسیاری را به خود جذب کرده است ، زیرا تماشاگر به صورت ملموس و واقعی، بازی و هنر بازیگر تئاتر را می بیند.
طی روزهای گذشته در شهر رشت، نمایش “زمستان “۶۶ توانسته مخاطبین بسیاری از جمله قشرجوان را به خود جذب کرده و روحیه پرسشگری را در آنان تقویت کند.در خصوص چرایی و چگونگی ایجاد این روحیه بین جوانان،گیلان تایمز، گپ و گفتی با کارگردان نمایش مذکور ترتیب داده که درادامه می خوانید.
گیلان تایمز: لطفا خودتان را معرفی کنید.
امین موسی پور هستم، کارگردان “تئاتر زمستان ۶۶”.
گیلان تایمز:درمورد نحوه ورودتان به عرصه هنر توضیح دهید.
امین موسی پور: درسن ۱۴ سالگی با ورود به انجمن نمایش سابق رشت ،علاقه مندی من به هنر تئاتر به فعلیت تبدیل شد.برای اینکه در عرصه بازیگری بیشتر بیاموزم، در دوره های آموزشی حوزه هنری شرکت کردم و همچنین در انجمن نمایش، دوره کارگردانی را طی کرده و سپس ترم کامل فیلم سازی و کارگردانی را در انجمن نمایش گذراندم.
در سن ۱۷ سالگی به عنوان اولین کار در دوران مدرسه، یک نمایش را کارگردانی کرده که در همان زمان این نمایش در استان گیلان ، رتبه اول را دریافت کرد.سپس در مقطع راهنمایی و دبیرستان به عنوان کارگردان جشنواره های دانش آموزی فعالیت داشتم.
پس از گذشت چند سال و کسب تجربه در این عرصه ، کارگردانی نمایش هایی از قبیل ” مصاحبه”، “،”دوست دارم” با صدای آهسته چیستا یثربی”،”مصاحبه محمد رحمانیان” و نوشتن بیش از ۶نمایشنامه طنز به نام های” دزد خوش انصاف”،”شرکت‌ کاریابی” و چندین نمایشنامه دیگر را به کارنامه تجربیاتم اضافه کردم .
البته فعالیت هایم تنها به دوران دانش آموزی ختم نشد. در دوران خدمت سربازی در شهرستان بانه، با گروه نمایش کردستان، شهرستان بانه بعنوان بازیگردر”نمایش مصاحبه” بعنوان بهترین بازیگر نقش دوم جشنواره کردستان، معرفی و شناخته شدم.
گیلان تایمز: اجراهای تئاترهای شما در کدام شهرستان های استان گیلان بود؟
امین موسی پور: زادگاه من شهر خمام است.جدای از اجراهاای که در شهر رشت داشتم؛ ولی حدود ۱۰ سالی ازاین شهر دور شده و اجرایی در این شهر نداشتم.آن هم به دلیل مسائلی که دیده بودم. اما طی این مدت در شهرخمام، نمایش های مختلف در عرصه تئاتر و همچنین طنز، اجرا کردم.
پس از ۱۰ سال به پیشنهاد دوستان و همچنین آماده شدن بسترهای لازم برای اجرا، به شهر رشت برگشته و مجدد، فعالیتم را شروع کرده ام.
گیلان تایمز: آیا عرصه فعالیت شما محدود به هنر تئاتر است؟
امین موسی پور: نه. جدای از هنر تئاتر وارد عرصه تلویزیون هم شدم و در این راستا با فریدون حسن پور در سریال “گذر از رنج ها” در نقش “دکتر” ایفای نقش کردم. همچنین در سریال “کوبار” در نقش “رییس اداره کل آموزش و پرورش استان گیلان” و در سریال” گذرازمهر” در نقش “رادار” در مقابل “آزیتا حاجیان” و در سریال “بازگشت” عهده دار نقش اصلی بوده واپیزود ۴۵ دقیقه ای بود بود که فکر می کنم ۳۸ دقیقه بازی داشتم .اما متاسفانه این قسمت به همراه قسمت دیگری که در تهران فیلمبرداری شده بود به دلیل مشکلات بیمه ای، مجوز پخش از صدا و سیما شبکه دو را نگرفت.
گیلان تایمز: آیا از اعضای خانواده شما نیز کسی در عرصه هنر تئاتر و تلویزیون فعالیت داشته یا دارد؟

امین موسی پور: بله.دخترم هم پا به عرصه تئاتر و همچنین تلویزیون گذاشته و در فیلم سینمایی “ناردون” ایفای نقش کرده است. البته او ازسن ۸ تا ۱۲ سالگی کارنامه کاری، بازیگری در دو سریال ،یک فیلم سینمایی و دو تئاتر را دارد.
گیلان تایمز: علت اجرای تئاتر زمستان ۶۶ چیست و چه عواملی باعث شد تا این نمایش را برای اجرا انتخاب کنید؟
امین موسی پور: در مورد مقوله “جبهه و جنگ” همیشه در ذهنم دغدغه های فراوانی داشتم که با دیدن فیلم سینمایی” اخراجی ها” این دغدغه ها و سوالهایم تا اندازه ای برطرف شد. من دغدغه داشتم که چرا همیشه در تئاتر، تلویزیون و … فقط به مقوله جبهه و جنگ پرداخته شده و متاسفانه آسیب هایی ناشی از جنگ در خانواده ها مطرح و به نمایش گذاشته نشده و نمی شود.آوارگی جنگ زده ها، یتیم شدن بسیاری از فرزندان، از هم پاشیده شدن تعدادی از خانواده ها،از دست دادن بسیاری از فرزندان خانواده ها و …
تعدادی از کارگردان ها و نویسنده ها فقط به خط مقدم جنگ، دشمن روبروی سربازان ما،خمپاره، آتش و … پرداختند؛ ولی خانواده هایی که درکمال سادگی و آرامش مشغول زندگی بودند؛ اما جنگ،موشک باران، حمله دشمن ، دلهره، اضطراب… که آسایش و آرامش را از آنها گرفت، در قاب جادویی تلویزیون و هنر تئاتر مغفول مانده است.
با دیدن فیلم “اخراجی ها” و همچنین خواندن نمایشنامه ” زمستان “۶۶ محمد یعقوبی، انگیزه اجرای این نمایش در من شدت گرفت.
گیلان تایمز: آیا تئاتر “زمستان “۶۶ توانسته حال و هوای روزهای جبهه و جنگ را برای نسل فعلی روایت و ترسیم کند؟

امین موسی پور: دقیقا هدف این است که نسل کنونی که جبهه و جنگ را ندیده و لمس نکرده با دیدن این تئاتر حال و هوای آن روزهای خانواده ها را درک کند. در این نمایش تلاش کرده ایم تا با زبانی ساده آن دوران را روایت و به نمایش بگذاریم.
گیلان تایمز: آیا این نمایشنامه می تواند تاثیرات مورد نظر شما را برای نسل جوان امروزی به همراه داشته باشد؟
امین موسی پور: من متولد سال ۵۸ هستم. یعنی یکسال پس از پیروزی انقلاب به دنیا آمده ام. دوران قبل از انقلاب را ندیده ام. اما با دیدن فیلم ها، خواندن کتاب ها و گفتمان خانواده و بزرگترها تا اندازه ای توانسته ام از آن دوران در ذهنم تصویر سازی کنم.
البته فقط به شنیده ها و دیده ها کفایت نکرده و خودم هم به دنبال پیدا کردن جواب هایی برای سوالاتم در مورد انقلاب ، جبهه و جنگ بودم.
نسل کنونی ما هم همین گونه است. این نسل برای یافتن جواب سوالاتش جستجو می کند و می خواهد بداند.مثل خود من که نمی خواستم خودم و سوالاتم را محدود به دیدن چند فیلم و سریال و … کنم.
به نظرم جوانان و خانواده ها با دیدن این تئاتر و ایجاد روحیه پرسشگری می توانند برای خیلی از سوالات به دنبال جواب باشند.
در این نمایش تلاش کردم با وارد شدن به مقوله کانون گرم خانواده، پشت صحنه جبهه و جنگ را روایت کنم.
گیلان تایمز: چرا نشان دادن بُعد خانوادگی جبهه و جنگ، تا این اندازه برایتان اهمیت دارد؟
امین موسی پور: خانواده ها در آن دوران صمیمیت و وابستگی های خاصی داشتند. در اولین فرصت کنار هم جمع شده و خوش بودند.رفت و آمدها، مهمانی های ساده و بی آلایش ، شب نشینی ها و همبستگی اعضای خانواده مثال زدنی بود.خانواده ها درکنار هم لحظات خوبی را می گذراندند.لذا خواستم صفا و صمیمیت خانه و خانواده ها و خواهرها وبرادرها را بیشتر نشان داده و بگویم که جنگ چه کرده با خانواده ها در آن دوران؟!.
البته الان سالها ازدوران جنگ گذشته و متاسفانه خانواده ها مانند قدیم با هم در ارتباط نبوده و بیشتر ارتباطات امروزی از راه وسایل ارتباطی همچون موبایل و فضاهای مجازی است و امروزه کمتر نشانی از صفا و صمیمیت خانواده های دهه ۶۰ و ۷۰ است.
گیلان تایمز: تمرین و بازبینی تئاتر” زمستان ۶۶ چه مدت زمانی طول کشید؟
امین موسی پور: تمرین این نمایش مدت ۶ ماه طول کشید.البته قرار بود تمرین این نمایش طی ۴ ماه انجام شود؛اما متاسفانه در قسمت اول، دور خوانی تعدادی از بازیگران به دلیل مسائلی، جابجا شده وبه دلیل جایگزینی بازیگران، مدت زمان تمرین به ۶ ماه افزایش یافت.بعد از بازبینی نمایش، دوباره نمایش را تغییر دادیم. زیرا نمایش قبلی در دو قاب سال ۶۶ و ۹۸ بود.
گیلان تایمز: اسامی بازیگران و عوامل تئاتر ۶۶ را بیان کنید.
امین موسی پور:روح ا… بخت شاهی، مهتاب مصلحی، سارا راکعی، ایمان قاطعی فر، نگین حبیبی، علی عاشوری، جاوید رئوفیان ، محدثه کواکب ،منشی صحنه فریبا رستگار، مدیر صحنه مریم سیفی، نور و صدا حسین نیکوکار، دستیار صحنه محمد غلامی ، طراح و مجری گریم مریم حدادی ، طراح تیزر و عکاس هومن بزرگی و طراح دکور اسماعیل نظری.به این گروه افتخار کرده که با اخلاص و عشق در تمرینات حاضر شده و در این نمایش مرا یاری دادند.
گیلان تایمز: چه کسانی حامیان شما در این نمایش بودند؟
امین موسی پور: حامیان محکم و قدرتمند من در این نمایش اعضای گروهی بودند که اسمشان ذکر شد. این گروه با همه داشته ها و هنرشان پشتیبان من و این نمایشنامه بودند.
گیلان تایمز: حرف آخر:
امین موسی پور: قشر هنر، قشری است که دیده نمی شود. هنرمندان عرصه تئاتر از راه شغل دوم امرار معاش کرده و می کنند. منبع درآمدشان از هنر تئاتر نیست. ولی تمرینات تئاتر را در مدت زمان طولانی با عشق و اشتیاق انجام می دهند؛ولی متاسفانه هیچ حمایتی از آنان و هنرشان نشده و نمی شود.
گزارش: مژگان شفاعتی، سردبیر

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.