کد خبر : 110756
تاریخ انتشار : پنج شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۱:۴۰
-

غزل لطفی/خبرنگار و فعال رسانه ای

زن بودن!

زن بودن!
.

گیلان تایمز:

کلی مطلب تو ذهنم میچرخه؛
فمینیسم یعنی چه؟.
فمینیست چه کسی است؟.
اصلا چرا نیاز به این تعاریف هست، این مبارزه از کجا شروع شد؟.
مردی که با رضایت پدر دختری ٩ ساله او را صیغه کرد و آزار جنسی و روحی و کتک و فریاد و حقارت…
چرا همیشه زن بودن با قربانی بودن تداعی می شود؟.
چرا قدرت برای مردان تعریف شده است؟.
چرا من به عنوان یک زن، اگر زنی دیگر را که چه بسا مسئولیتی اجتماعی دارد، نقد کنم مورد شماتت قرار می گیرم؟ و نقطه قوت پیکان نقدهای من همیشه باید رو به مردان باشد؟ اما مردان به راحتی یکدیگر را نقد می کنند؟.

فکر کنم شروع داستان همینجاست. ما زنان، زن سالاری را جایگزین شایسته سالاری کرده ایم.
آنقدر در این مبارزه جنسیتی غرق شدیم که فراموش کرده ایم، شعار شایسته سالاری فقط مختص مردان نیست. یادمان رفته که انتقاد سازنده جنسیت نمی شناسد.
و گاهی نیز پا را فراتر گذاشته ایم و برای اثبات خود بجای اینکه خانه را محل آرامش بدانیم، قلمرو بی چون و چرای خود دانسته و هیچ حقی برای همدم خود قائل نیستیم؛ چون در جامعه مورد تحقیر مردانی قرار گرفته ایم.
زن بودن زیباست، زن بودن در برابر مرد بودن معنا پیدا می کند. پس بپذیریم نه زنان با تحقیر مردان به رتبه ای بالا تر می رسند و نه مردان با کوچک شمردن زنان، مدالی بر گردنشان انداخته می شود.
زن بودن، مرد بودن و همسر بودن را در جایگاه خود استفاده کنیم تا نه حرمت آن از بین برود و نه از زیباییهایش کم بشود.
اگر زن بودن را برابر با قربانی بودن بدانی! همانی می شود که در اجتماع هم همیشه و در هر مسیولیتی هم که باشی نیاز به حمایت مردت داری و اینجاست که همه تو را با نام و شهرت همسر می شناسند.
و در خانه نیز با ((م)) مالکیت بعد از اسمت خطاب می شوی چون خودت انتخاب کردی که اینطور باشی؛ چه جای اعتراض!.
قربانی بودن را هم برای خودت پذیرفته ای هم همراه و همدم زندگیت را به قربنگاه سردرگمی و کلافگی می بری.
و آرار آرام تیشه به روح و روان زندگی شیرینتان می زنی.
اگر می خواهی خشونت علیه زنان کم شود، یاد بگیر همانطور که همسرت در مورد مسئولیتهای اجتماعی خود با تو مشورت می کند؛ اما زمام امور و تصمیم گیری به عهده اوست. تو هم مشورت کن. نظرش را بپرس؛ ولی خودت زبان گویای خود باش. وقتی تو برای تثبیت موقعیت اجتماعی خود‌ همه جا با همسرت حاضر می شوی و او بجای تو سخن می گوید، چطور انتظار داری به رسمیت شناخته شوی؟.
بیاموز اگر بانویی از شما انتقاد می کند، حسادت به زن دیگری نیست، انتقاد از عملکرد جایگاه اجتماعی شماست.
و به ذهن بسپار تا زمانی که بانوان خود را در جنگ جنسیت فرسوده می کنند. پیروزی نصیب هیچکس نمی شود.

نیازی نیست در مسئولیتهای اجتماعی، مردانه تلاش کنی، انسانی باش که درایت را همراه ظرافت کرده است و پله پله موفقیت را بالا می رود.

چه بهتر که بکوشیم تا در اجتماع، انسانی متعهد باشیم و در خانه نیز نه حقی را اضافه به اعضای خانواده اعطا کنیم و نه توقعی بیش از حد از آنها داشته باشیم.

گیلان تایمز: انتشار مطالب خبری و یادداشت های دریافتی لزوما به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت اطلاع کاربران از فضای رسانه‌ای منتشر می‌شود.

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.